كه بر آن درون خوانده شود آن را يشته شده گويند و گرنه نايشته . درون پرور ( darun - parvar ) ا و ص . پ . جوانمرد و بزرگوار و صاحبدل . و مجاهد و صاحب مجاهده . و كسى كه دل مردمان بدست آرد . و پيغمبر . و خدا . درونج ( darunaj ) ا . ع . معرب درونه كه درونك عقربى نيز گويند . دروند ( darvand ) ا . پ . چنگك و قلاب و معلاق . و نام داروئى . و نام پهلوانى . و دربند . دروند ( dorvand ) ا و ص . پ . به زبان زند فاسق و نامقيد و بد مذهب . درون دار ( darun - d r ) ص . پ . كينه‌ور و منافق و بد اندرون و بد خواه . درونده ( deravande ) پ . افا . از درويدن كسى كه غله درو مىكند . درون رويه ( darun - ruye ) ا . پ . قسمت درونى و قسمت داخلى . درون ريش ( darun - ric ) ص . پ . دل ريش . درونستان ( darunest n ) ا . پ . معبد . و تابوت زر اندود . و مقبرهء زر - اندود . درون سنج ( darun - sanj ) ص . پ . عاقل و زيرك . و غازى يعنى آنكه براى پيشرفت دين جنگ مىكند . درونك ( darunak ) ا . پ . داروئى رستنى شبيه بعقرب . درون نشين ( darun - necin ) ا و ص . پ . گوشه نشين و خلوت نشين و مجرد . درونه ( darovne ) و ( darune ) ا . پ . درون و شكم . و داروئى كه درونج نيز گويند . درونه ( darune ) و ( dorune ) و ( dorovne ) ا . پ . كمان . و قوس قزح . و كمان حلاجى . درونه تاب ( darune - t b ) ص . پ . دلسوخته . درونى ( daruni ) ص . پ . باطن و درون و اندرون . و اندرونى . و معنوى و حقيقى . و مونس و معتمد . دروه ( derve ) ا . پ . پنبه و رقعه‌اى كه بر جامه مىدوزند . دروى ( dar - vay ) م ف . پ . در او . درويدن ( deravidan ) ف م . پ . درو كردن غله و علف و جز آن . درويده ( deravide ) ص . پ . درو شده . درويزه ( darvize ) و درويژه ( darvije ) ا . پ . گدائى و سؤال به كف . درويش ( darvic ) ا و ص . پ . تهيدست و مفلس و ضد مالدار و گدا و فقير و بىنوا و مسكين و محتاج . و قلندر . و زاهد و تارك دنيا و گوشه نشين . و صوفى . و درويش سلطان دل : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . درويشانه ( darvic ne ) ص . پ . زاهدانه . و فقيرانه . و مانند زاهد . و شبيه بمسكين . درويشانه ( darvic ne ) ا . پ . غذائى كه از گدائى فراهم شده باشد . درويش پوش ( darvic - puc ) ص . پ . آنكه مانند گدايان جامه مىپوشد . درويش دوست ( darvic - dust ) ص . پ . آنكه درويشان را اعانت مىكند . و آنكه درويشى را دوست مىدارد . درويشى ( darvici ) ا . پ . فقر و مفلسى و تنگدستى . و زهد و زاهدى . درويه ( daruye ) ا . پ . دروه و رقعه‌اى كه بر جامه دوزند . دره ( darh ) م . ع . دره عليهم درها ( از باب فتح ) : ناگاه درآمد و برآمد برايشان و نمايان شد . و دره عنهم : دفع نمود از ايشان و راند . و كذلك دره لهم مثل درأ لهم . دره ( dare ) ا . پ . گشادگى ميان كوه‌ها بخصوص در آنجائى كه رود روان مىگردد و وادى و گشادگى ميان تپه‌ها . و شكنبهء حيوانات نشخوارى مانند گوسپند . و درهء آسمان : مجره و كهكشان . و دره كردن : خميازه كشيدن . دره ( darre ) ا . پ . گشادگى ميان كوهها كه مخصوص است بروان گشتن رود . و شكنبهء گوسپند و ديگر حيوانات نشخوارى . و نام ولايتى در بدخشان كه انار خوب دارد و مردمانش در خوب صورتى مشهورند . و درهء آسمان : مجره و كهكشان . دره ( dorre ) ا . پ . تراشه‌هاى چرمى و يا پوستى كه به روى هم دوخته و يا بر هم بافته گناهگار را بدان سياست كنند و آن را تازيانه نيز گويند و گاه دهل و نقاره را بدان نوازند . و دليل و برهان . و دره كارى كردن : تعذيب كردن براى سياست و تازيانه زدن . دره ( dorre ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرواريد بزرگ و گرانبها . درها ( dar - h ) پ . ج . در . درها ( dor - h ) پ . ج . در . و در هاى بيضا : مرواريدهاى سفيد . و ستاره ها . و برق و درخش . درهام ( darh m ) ا . پ . درهم كه پول رايج باشد . درهام ( derh m ) ا . پ . پول سياهى معمول قديم . و سكهء رايج . درهام ( derh m ) ا . ع . درهم . ج : دراهيم . درهرهة ( darahrahat ) ا . ع .